Ενα ανέκδοτο για τον Κώστα Καραμανλή

Δυο φανατικοί φίλαθλοι, πηγαίνουν να δουν τον νέο τερματοφύλακα της ομάδας τους που λέγεται ότι είναι τρομερός. Πράγματι, ξεκινάει το παιχνίδι, γίνεται μετά από λίγο μια φάση μπροστά στην περιοχή, φεύγει ένα σουτ προς το τέρμα και η μπάλα περνάει ξυστά άουτ. Ο τερματοφύλακας μένει ακίνητος. Γυρίζει τότε ο ένας φίλαθλος στον άλλο και μετά από στιγμιαίο δισταγμό, του λέει όλο θαυμασμό: «Είδες αντίληψη ο παικταράς μας;». Μετά από λίγο, δεύτερο σουτ, η μπάλα πηγαίνει στο δοκάρι, πάλι το καινούριο μεταγραφικό απόκτημα μένει ακίνητο. Ξανά ο φίλαθλος γυρίζει στο άλλο και σχολιάζει: «Φοβερός ρε! Διαβάζει τη φάση με μοιρογνωμόνιο ο γίγαντας. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια αντίληψη!». Σε λίγο, τρίτη φάση, τρίτο σουτ αλλά αυτή τη φορά η μπάλα περνάει δίπλα από το χέρι του πάντα ακίνητου τερματοφύλακα και μπαίνει γκόλ. Τότε γυρίζει ο άλλος στον φίλο του και λέει πικρά: «Καλά το φοβόμουν. Δεν είναι αντίληψη. Λουμπάγκο είναι…»

Ετσι κι εμείς. Τελικά δεν ήταν πολιτική ψυχραιμία η απόσυρση στη Ραφήνα. Ανικανότητα ήταν.

Advertisements
Κλασσικό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s